Tamil Kavithaigal | தமிழ் கவிதைகள்
நம்பிக்கை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
நம்பிக்கை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

கிடைத்தே தீரும்

Kidaithal
Kidaithe Theerum

உதவி இல்லாத சூழல் 
ஒரு பொழுதும் நேராது 
நம்பிக்கை இல்லாத சூழல் 
ஒரு பொழுதும் வாராது!

செய்து விட்ட புண்ணியங்கள் 
பலன் தராமல் போவது இல்லை
செய்து விட்ட பாவங்கள் 
கை விட்டுப் போவது இல்லை!

கைக்கு எட்டாத காதலியை நினைத்து
எழுதிய கவிதைகள் பலம் பெறும்!
எட்டாத வெற்றியை தொட்டு விட
எட்டும் முயற்சிகள் தோற்பதில்லை!

விழி கசிந்த கண்ணீரில்
மெய்மை சுரந்திருப்பின்
வருங்காலம் பதில் சொல்லும்!
காலம் நீளலாம், பொய்மை நீளாது!

நிமிர்ந்து நிற்பது தைரியம் என்று
தோள் நிமிர்த்தி சொல்பவர்
வளைந்து கொடுப்பது பலகீனம் என்று
தவறிய சொல் வழி நடப்பர்!

அறிவாளி என்று தன்னை  உணர்ந்தால்
முட்டாளாய் முன்னோக்கி செல்வாய்
விதியானாலோ அறிவினாலோ
கிடைப்பவை நிச்சயம் கிடைத்தே தீரும்!








வாழ்ந்து காட்டி விடு | Vaalnthu kaati vidu

Vaalu
Vaalnthu Kaatu

காதலை அறிமுகம் செய்தவளே 
வலியை சிறிது ஆற விடு 
நாளைய நாளுக்கு வழி விடு!

விழிகளுக்கு ஓய்வு கொடு 
கண்ணீருக்கு விடை கொடு 
முகத்தை பொலிவாக்கி விடு!

சிரிப்பை எல்லாம் அள்ளி விடு
அதில் இன்பத்தை சற்று சிதற விடு
சிதறியதை என்னோடு பகிர்ந்து விடு!

உன் கனவில் என்னை வர விடு 
கட்டியணைத்து ஆறுதல் சொல்ல விடு 
உன் கண்ணீரை என்னோடு பகிர்ந்த்து விடு!

வாழ்க்கை கதவை திறந்து விடு 
வெற்றி எனும் தென்றலை உலவ விடு
அமைதி வாழ்வை கரம் பிடித்து விடு!

விதி ரேகையை முற்றிலும்  மாற்றி விடு 
விடாது முயற்சிப்பவள் நிரூபித்து விடு
தோல்விகளை கைது செய்து விடு !

வழக்கம் போல சுழன்று விடு 
வாழ்க்கை சுழற்சி நகர விடு 
சரித்திரம் எட்டி பிடித்து விடு!

துன்பத்தை எல்லாம் மறந்து விடு 
பெண் சிங்கமாய் வேட்டை ஆடி விடு 
ஆண் சிங்கமாய் வீர நடை போட்டு விடு!






மனக் கதவு | manak kathavu

mana kathavu kavithai
Manak kathavu


தவற விட்ட கடந்த வாழ்க்கையை 
விரல் நுனி கொண்டா தேடுவேன் 
எங்கோ கதவுகள் தாழிடப்பட்டு
எதிர் முனையில் தேடுகிறேன்!

விதை இல்லா வேர் ஏதும் இல்லா
நட்சத்திரம் பூவாய் தெரியுது
என்னோடு நித்தமும் பயணித்த 
வாழ்க்கை மட்டும் தெரியவில்லை!

என் சுவாசக் குழல் புகுந்த காற்றை
அறிவியல் செய்து கூட  அறிந்திடுவேன்
ஆறறிவு கொண்டு அறிய முடியாததை 
எவ்வறிவு கொண்டு அறிந்து கொள்வேன்!

எதிர் காலத்தை கனவுகள் சொல்லுது
கடந்த காலம் சொல்ல களைப்பாகுது
விழி மூடி தூங்கினால்தானே 
கனவுகளும் ஏதேனும் வழி சொல்லும்!

காற்றோடு காற்றாய் கலந்தாலும் 
சல்லடை இட்டு பிரித்திடுவேன்
காயங்களோடு மீட்டு விட்டாலும் 
கண்ணீர் கொண்டு மருந்து இட்டுடுவேன்!

கடந்த வாழ்க்கை தவறவில்லை 
களைப்போடு தேட வேண்டாம் 
கவலை களைந்து விட்டு திறக்கலாம்
கதவுகள் இது மனக் கதவுகளே!






மன சிறகுகள் | Mana Sirakukal

மன சிறகுகள்
Mana Chirakukal


இருவரி திருக்குறள் போல
பொய்தனை சொல்லாது
இருவரி இதழ்கள்
நாளும் மெய் பேச
மனமது ஆணையிடனும்!

உன் புகழ் பிறர் சொல்ல
தற்பெருமை நீ கொள்ளாது
தரணியில் நல்வாழ்வு வாழ
மனமது ஆணையிடனும்!

அகம் அது அழுதாலும்
பிறர்முன் சிரித்திட
இன்முகம் நீ காட்ட
மனமது ஆணையிடனும்!

நன்றி மறவா நினைவோடு
தீமை மறக்கும் மனமோடு
நல் மனிதனாய் வாழ
மனமது ஆணையிடனும்!

பெற்றவள் தெய்வ மென 
தந்தை வாக்கு மந்திரமென
பெற்றவர்களுக்கு பெருமை சேர்க்க
மனமது ஆணையிடனும்!

அகவை முதிர்ந்த முதுமையிடம்
அகத்தால் அன்பு கொண்டு
குணத்தால் மரியாதை செலுத்திட
மனமது ஆணையிடனும்!

பருவங்கள் சொல்லும் காதல்
பள்ளி கல்லூரியில் வந்து விடா
படிப்பில் மட்டும் சிறப்புற்றிட
மனமது ஆணையிடனும்!

அதர்மம் தனை நோக்கி
பாதங்கள் நடை போடா
தர்மம்  தனை நோக்கி
பாதங்கள் நடை போட
மனமது ஆணையிடனும்!

மனசிறகுகள் சரியாய் பயணிக்க
மானுடத்துள் சான்றோனாய் வாழ
மனமது ஆணையிடனும்!
விரிப்போம் மன சிறகுகளை!




நம்பிக்கையூன்றி நட

nambikkai
Nambikkai

விழியினாலும் வலியினாலும் 
விழுந்து விட்டாலும் 
வீழ்ந்து விடாதே!

விதியை தூரத்தி
வீதியில் நிறுத்தும் 
வல்லமை கொண்டவன் நீ!

வீறு கொண்டு நீ எழுந்தால் 
இன்றைய முயற்சி 
நாளைய வெற்றியென
வீர நடை நீ போடுவாய்!

தேடுகின்ற வாய்ப்புகள் 
தூரத்து கானல் நீர்கள்!
உருவாக்கும் வாய்ப்புகள் 
உன்னத அமிர்தங்கள்!

உன்னுள் இருக்கும்
ஒப்பற்ற  திறமையை
நீ கண்டு கொண்டால்
முயற்சியின் உதாரணம் நீயென 
உலகம் உன்னை அறியும்!

உலகை விட்டுச் செல்லும் முன்
சொல்லி விட்டுச் செல்ல வேண்டாம்!
செய்து விட்டுச் சொல்லுவோம்!
முயற்சிக்கு வேண்டும் வேகம் 
வெற்றிக்கு வேண்டும் விவேகம் 

தெரிந்தோ தெரியாமலோ 
விழுந்து விடுவது 
எழுந்து நடக்கத்தான்!

நம்பிக்கையூன்றி நட!




வழி(லி) அனுப்பிய வறுமை | Varumai kavithai

varumai
Varumai Kavithai


அடுக்கி வைத்த
அட்டைப் பெட்டியாய் 
அழகு தரும் 
கணணி பூங்காவில் 
சுத்தம் செய்பவளாய் இவள்!

அழுக்குச் சுவடுகளை 
அழிக்கப் பிறந்துள்ளாய்.
அயனின் பார்வையால் 
அவதாரம் எடுத்திருக்கிறாய்.

படியும் அழுக்குகளில் 
பணம் சம்பாதிக்க 
வறுமை இவளை 
வழியனுப்பி வைத்திருக்கிறது!

இவள் தட்டும் தூசியில்
உயிர் பெற்றன 
பிளாஸ்டிக் பூக்கள்.

கடுகளவு தூசி கண்டாலும் 
கருவிழி ஆணையிட 
கரைந்து போகிறது.
கடல் அலை நுரையாய்  
கரை ஒதுங்குகிறது

இவள் உழைப்பால் 
உயர்ந்திருக்கிறது 
குப்பை மேடுகள்!

இவள் வேதனை கண்டு 
இளைப்பார துடிக்குது
துடைப்பங்கள்!

இவளுக்கு ஒய்வு கொடுக்க 
நடுநிசி நெருங்குவதற்காக 
நண்பகல் மொட்டு விரிக்க 
அந்தி வேலை மலருகிறது

அந்தரத்தில் தொங்கும் 
பகல் விளக்கு பகலவன் 
மறைந்து விடுகிறான்!

கைரேக பட்ட காசுகள் 
அகம் சொல்லும் சிந்தனையில் 
அரங்கேற்றம் பெறுகிறது
வீட்டுச் செலவுகளாய்!

ஆயிரம் நினைவுகளில் 
ஒரு நினைவு மட்டும் 
உயிர் பெற்றிருக்கிறது.

மீதமுள்ள நினைவுகளுக்காக 
பகலவனின் ஒளிக்கதிர் 
குடிசை வாயிலில்!






விடா முயற்சி


muyarchi
Vidaa muyrachi

இளைஞனே !

இயலாது என்ற
வார்த்தையைக் கூறி 
உன் விழிகளை நீயே 
மூடிக் கொள்ளாதே!

தமிழ் அகராதியில் மட்டும்
இருக்க வேண்டிய வார்த்தை அது!
உன் அகராதியில் அல்ல!

இயலும் என்ற 
வார்த்தையைக் கூறி 
உன் விழிகளை 
நீயே திறந்து கொள்.

விழிகளை விரைவாய் 
திறந்துப் பார்த்து 
வெற்றி எனும் பாதையில் 
பயணத்தைத் தொடர்!

இனிதாய்த்  தொடர்ந்த 
இன்பப்  பயணத்தின் இடையில் 
தோல்வி எனும் 
பாதை வரலாம்!

தடைக் கற்களும் 
உன்னால் செதுக்கப்பட வேண்டும்
வெற்றிப் படிக்கட்டுகளாக!

எப்படியும் வாழலாம் 
என்றில்லாமல் 
இப்படித்தான் வாழ வேண்டும்.
உன் மனதில்
நிறுத்தப்பட வேண்டிய வாசகங்கள்!

லட்சியம் என்னும் எண்ணத்தை
உன்னுள் வை.
அலட்சியம் செய்யாமல் 
அதை நினை.
அரை நொடி கூட
வீணாக்க வேண்டாம்.

உன் முயற்சியின் விளைவு
இறுதியில் மாறும்
இமாலய வெற்றியாக!

விடா முயற்சியுடன் 
முயற்சி செய்தால் 
விடிந்த பிறகு 
உன் வானில் ஜொலிக்கும் 
நட்சத்திரமே நீதான்...

விடா முயற்சிக்கான மற்றுமொரு கவிதை
http://nellaibaskar.blogspot.com/2014/01/blog-post_5.html





பகு எண் பகா எண்

muyarchi
Paku en pakaa en


என்னை நானே 
வகுத்து கொள்ளும் 
பகா எண்ணாகிய 
என் பெயர் முயற்சி!

பலராலும் வகுக்கப்படும் 
பகு எண்ணாகிய 
என் பெயர் தோல்வி!



அலட்சியம்


Alachiyam
Alachiyam

"அலட்சியம்" அல்லாத வாழ்வை 
நான் வாழ வேண்டும் என்று
தமிழின் முதல் உயிர் எழுத்தாம்
"அ" வை கூட புறக்கணித்தேன்!
என் வாழ்கையின் லட்சியத்திற்காக!