தாய்மை பூக்கள்

முகம் மலர்ந்தால் 

காதல் பூக்கிறது!

இதயம் மலர்ந்தால் 

நட்பு பூக்கிறது!

இரண்டும் சேர்ந்து 

ஒரு இதயத்தில் மலர்ந்தால்

தாய்மை பூக்கிறது!

பறிக்கப்படுகின்ற முத்தங்கள் | Parikapadukindra Muthankal

Thaaiku Mutham

முகத்தில் துளிர் விட்ட 

தாடி என்ற ஒற்றை காரணத்தினால் 

இங்கே பல முத்தங்கள் 

பறிக்கப்படுகின்றன!

தந்தையிடம் இருந்து தாய்க்கு! 

குழந்தை வேண்டி ஓர் கவிதை | சுமை அறியா கர்ப்ப பை | Kulanthai vendi kavithai | Sumai ariyaa karpam pai

பூ முகமாய் கவிப் புன்னகை | Kulanthai Sirippu

Smile

உன் மழலை முகம் கண்ட பிற முகங்கள்
பிரம்மன் படைத்த அழகோ யென வருணிக்க
நாத்திகனும் ஆத்திகனாய் உரு மாறினான்!

ஏட்டில் எழுத மனம் நினைத்த கவிதைகள்
வீடு வாயில் நுழையும் முன் மறந்து விட
உன் இதழ் சிரிப்பால் நினைவுபடுத்தி விடுவேன்!

உன் போன்ற சிரிப்பு எவரிடமும் இல்லையென
நான் சிந்தித்து தெளிவு முடிவு பெறும் முன்
மீண்டும் ஒருமுறை சிரித்து விடுகிறாய்!

சுழலும் மின் விசிறி உன் சிரிப்பை தூண்டிவிட
சுழலுகின்ற பூமி ஆச்சர்யமாய் தெரியவில்லை
மின்விசிறிதான் ஆச்சர்யமென்று சொல்லி விடுவேன்!

சொந்தங்கள் எல்லாம் உன்னோடு விளையாட
உன்னோடு உன் பொம்மையாய் நான் விளையாட
எண்ணிய எண்ணம் ஈடேராமல் நொந்து விடுவேன்!

தியானம் என்பது மன அமைதி தரும் என்றால்
நித்திரை கொள்ளும் உன் பூ முகம் கண்டு
விழி திறந்தும் நான் தியானம் கொள்வேன்!

கவி எழுத மறுக்கும் பேனாவிற்கு எல்லாம்
உரிமை கொண்ட வார்த்தை இல்லா கவிஞன்
உன் முகம் கண்டால் கவி எழுதி விடுவான்!

அவ்வாறு உன் மழலை முகம் தினம் கண்டு
தினமொரு கவி எழுதும் உன் ரசிகன்
உன் முக அமைப்போடு உன் தந்தை நானானேன்!

கர்ப்பம் கவிதை | Karppam kavithai

Karppam Kavithai

பூ மொட்டாய்  மழலை  உறவொன்று

என் இனம் தழைக்க வந்ததின்று!

வயிற்றுத் தசை இனி பெரிதாகும் 

மழலை ஒன்று அங்கே உதயமாகும்!

இரவும் பகலும் இனி கவிதையாகும் 

வளரும் மழலையால் நாளும் இனிமையாகும்!

சுரக்கும் உமிழ் நீர் இனி வாந்தியாகும் 

சுவை தந்த உணவுகள் எதிரியாகும்!

இவள் மூச்சு இனி தாய்மை பேசும் 

இவன் மூச்சு இனி தந்தை சொல்லும்!

தமிழுக்கு புனிதம் அம்மா எழுத்தாம்

வாழ்வில் இனி இது இவள்  உயிரெழுத்தாம்!

கடைவீதி பொம்மை மழலையாய் மின்னும் 

பத்து மாதங்கள் இனி பல வருடமாய் நகரும்!

எட்டி எட்டி மழலை பாதம் உதைக்குமாம் 

ஏங்கி நாம் இருக்க  மீண்டும் உதைக்குமாம்!

ஈருடல் ஓருயிராய் வாழ்ந்தோம் 

இனி மூவுடல் ஓருயிராய் வாழ்வோம்!

அன்புள்ள அம்மாவுக்கு

வெள்ளைக் காகிதத்தில் 

அம்மா என்று எழுதிட 

அங்கே கவிதை ஒன்று 

பிரசவ வலி கண்டுவிட 

கற்பனைகள் வலுவிழக்கும் 

கவிதை அது உயிர்ப் பெறும்! 

உயிர்ப் பெற்ற அந்த 

வெள்ளைக் காகிதத்தில் 

நான் கண்ட கவிதைகள் இதோ!

சுமைகளை சுகமாய் 

மொழி பெயர்க்கும் அகராதி!

கடவுள் அளித்த அகராதி

கடவுளாய் என் அம்மா!

மழலையாய் தவழ்ந்தேன்

விரல்பிடித்து  நடை பழகினேன்

அம்மா எனும் கவிதையை 

அடிக்கடி தவறுதல் இல்லாமல் 

ஒப்புவித்தேன்!

இரு கை விரித்து 

நீ என்னை அழைக்க 

தவழ்ந்து நானும் வந்தேன்.

நான் தவழ்ந்து வந்ததில் 

மின்னல் வேகம் இல்லை.

அதனால் நானும் வஞ்சித்தேன்

கடவுளை தினம் தினம்!

நடை பழகும் நாள் வரை!

கன்னத்தைக் கிள்ளி

நீ சிரிக்க 

கை கால் அசைத்து 

களிப்பை வெளிப்படுத்தினேன்!

கடவுளை இங்கும் 

வஞ்சித்தேன்!

உணவு ஊட்டும் வேளையில் 

உதடுகளால் வண்டி ஒட்டி 

உலகச் சாதனை படைத்தேன்!

நெஞ்சத்தில் வஞ்சம் இல்லை

சிந்தனையில் சுயநலம் இல்லை

இன்றுவரை சொல்லவில்லை 

நான் கேட்டு எதுவும் 

இல்லை என்று!

சீரும் சிறப்புமாய் 

வளர்ந்து வந்தேன்!

இரவுகள் வந்தாலும் 

விழி மூடாமல் 

தவம் செய்து 

நீ தொட்டில் ஆட்டியதால்!

அம்மா!

உன் புகழ் பெருமை 

நான் அறிந்ததினால் 

தெய்வம் இல்லை என்று 

பொய்யுரைக்கும் நாத்திகனிடம்  

நினைவுபடுத்தி விடுகிறேன்

அவனது அம்மாவை!

அம்மா அளித்த வரம் | Amma alitha varam

Amma Alitha Varam

அம்மா என்று எழுதியவுடன்

நானும் மாறி விட்டேன்.

தலை சிறந்த கவிஞனாய்!

பெண்மை என்ற பெயர்.........

பெண்மை மென்மேலும் 

பெருமை அடைகிறது.

தாய்மை அடையும் பொழுது.

தாய்மை...

Thaaimai

ஆண் மகனும் 

தாய்மை அடைகிறான்.

அவன் நட்ட விதைகள்

மண்ணைத் துளைத்து

வெளி வரும் பொழுது!

கிளிப் பிள்ளை | Kilippillai

kili pillai

பிரசவ வலி அறியாத 

மலடியும் இன்று தாய்.

கிளி ஒன்றை வளர்த்து 

அம்மா சொல்லச் சொல்லி 

பறவையையும் மாற்றினாய்

கிளிப் பிள்ளையாக !

இதோ தாயின் குரல் 

கிளிப் பிள்ளையை நோக்கி...

அம்மா சொல்லு செல்லம் 

அம்மா சொல்லு 

அம்மா!!!

மழலையும் கடவுளான பின்னனி - done

Malalai Kadavul

பத்து மாதம்
  தவமிருந்து பெற்றதால்

பெற்றவளுக்கு
குழந்தைகள் அளிக்கும் 

உலகின் உயர்ந்த வரம் - அன்னை!

மழலையும்

கடவுளான பின்னனி
 இதுதானோ!