நீ வந்து செல்லும் பாதையில்
நடைபாதை பூக்களாக
உனக்காக பூத்திருக்கிறேன்!
உதிராமல் காத்திருக்கிறேன்!
பூவே ! பூச்சூடிடு !
தளிர் விட்ட ரோஜா செடி
இலையின் நுனியில்
இறந்து போன மழைத்துளி
உயிர் பெற்று உறவாடுகிறது.
தளிர் விட்ட ரோஜா செடி!
இயற்கையின் சீற்றம்
மழைசாரலில் நனைந்திருக்கிறேன்
மனதை பறி கொடுத்திருக்கிறேன்
நதியின் வளைவுகள்
நங்கையிடம் கூட இல்லை
மாற்றம் கொடுத்து
மாற்றிக் காட்டியது
மழையும் மண் சரிவும்.
உத்தர்கண்ட் பற்றி எழுத
உவமையும்
உருவகமும் தேவையில்லை.
மரங்களை அழித்ததால்
மண்சரிவை ஏற்படுதினாயோ?
மலராமலே பிஞ்சு மொட்டுகளை
மண்ணில் பதித்தாயோ ?
மழலைச் செல்வமும்
மக்கட் செல்வமும்
மகத்தானதல்லவா ?
தொலைந்து போன உயிர்கள்
தொலைவிலா ? அருகிலா ?
தொலைக்காட்சி செய்தி கூட
தெளிவாகத் தெரிவிக்கவில்லை.
வெள்ளப்பெருக்கு
வெகு விமரிசையாய்
அடித்துச் செல்லப்பட்ட
அனைத்து வகை மரங்களோடு
அணிவகுப்பு யாருக்காக?
மிதந்து வந்த மரங்களும்
மாளிகைகளும் சொல்கிறது
மீண்டு வர வருடம் ஆகுமாமே?
கரையைத் தாண்டி நீ வர
கரைபுரண்டு வெள்ளம் ஓட
கலை இழந்து
கற்சிலையாய் நாங்கள்.
கற்காலத்தை நோக்கி நாங்களும்
கடல் அன்னையை நோக்கி நீயும்.
அரசியலை நம்பவில்லை
அன்னையே உன்னை நம்புகிறேன்
எங்கள் இயற்கை அன்னையே !
இனிமேல் வேண்டாம்
இது போன்றதொரு
வெள்ளப்பெருக்கும் மண்சரிவும்.
மொழி பெயர்க்கப்பட்ட கவிதை | mozhi peyarkkappatta kavithai
மொழி பெயர்க்கப்பட்ட கவிதை
உன் கண்ணில் தெரிகிறது
தினம் தினம் வாசித்து
தற்பெருமை கொள்கிறது
உன் வீட்டு கண்ணாடி பிம்பம்!
பிறந்த நாள் பரிசு
அன்று ஒரு நாள்
அநாதையாக
தரிசு நிலத்தில்
தனி மரமாய்
தவித்துக் கொண்டிருந்தேன்!
வாழ்வா? சாவா ? என்று
பத்து வயது சிறுவன் நீ
பக்கத்தில் வந்தாய்
பதை பதைத்தது மனம்
பிய்த்து எறிந்து விடுவாயோ என்று!
தண்டுப் பக்கம் அருகில்
தடிமனைக் கொண்டு
மண்ணைக் கிளரினாய்.
மனமோ சிந்தனையில்
வாழ்வா? சாவா ? என்று
உன் வயது பத்துதானே...
ஆழமாய் தோண்டி
ஆட்டி ஆட்டி
ஆணி வேரைப் பிடுங்கினாய்.
நீ கடந்து செல்லும் தூரம்
நீளமாக இருக்கும் போல
தோள் கொடுத்து
தோளில் சுமந்து கொண்டாய்
படிக்கும் பையன் நீ
பள்ளிக் கூடம் வந்து சேர்ந்தாய்.
பத்து மணி ஆனது.
பள்ளம் தோண்டினாய்
பதித்தாய் என்னை மண்ணில்.
ஆனந்தம் தொற்றிக் கொண்டது
ஆதி முதல் ஆணி வேர் வரை
ஆளப் போகிறேன் மண்ணை என்று!
வாழ்வா? சாவா?
வினாக்குறி என்னுள்
விடை பெற்றுக் கொண்டது!
உன் பிறந்த நாள் பரிசாக
உன் பள்ளி கூடத்தில் நான்!
தந்தையர் தினம்
 |
| Fathers day Kavithai |
உள்ளங்கை ரேகையில்
உலவிக் கொண்டிருக்கிறது
உற்சாகமாய் நீங்கள்
கை பிடித்து நடை பழக்கியது!
பள்ளி செல்லும்
காலை வேளையிலும்
திரும்பி வரும்
மாலை வேளையிலும்
தோள் கொடுத்து சுமந்தாய்!
தோழனாய் வாழ்க்கையில்
தோள் கொடுத்து உயர்த்தினாய்!
பள்ளி கல்லுரி என்று பல
பாரங்களை நான் கொடுக்க
பாசத்தோடு சுமந்து கொண்டாய்!
வாழ்க்கை எனும் மலையின்
அடிவாரமாக நீங்கள் இருக்க
உச்சி முகடுகளில் இருந்து
உரக்க முழங்குகிறேன்!
உயர்ந்தது உங்களால்தான்!
உதிக்கத் தெரிந்து
மறையத் தெரியாத
சூரியனாய் நீங்கள் இருக்க
உங்கள் ஒளிக்கதிர் பெற்று
உயிர் வாழ்கிறது என்
உயிர் வார்த்தைகள்!
தந்தை சொல்மிக்க
மந்திரம் இல்லை!
தந்தையர் தின வாழ்த்துக்கள்!
கடந்து வந்த பாதை
 |
| Kadanthu vanth paathai |
ஜன்னலோர இருக்கை
உரசிய குளிர் காற்று
நினைவில் முன்னால் காதலி
பிரிந்து வந்த குடும்பம்
சேர்த்து வைத்த ஊதியம்
நகரத்தை நோக்கி பயணம்
அழகும் அறிவும் சேர்ந்த
கன்னி இளமை அருகில்
அனுபவமும் அறிவும் சேர்ந்த
வயதான முதுமை எதிரில்
வளைவுப் பாதையில்
வளைந்து கொடுத்த ரயில்
வரையப்பட்ட கன்னி இடை
அழுது கொண்டிருந்த குழந்தை
ஒரு நாள் தொட்டில்
ரயில் இருக்கை நடுவில்
இரவு நேரச் சூரியனாய்
ரயில் பெட்டி விளக்கு
பகல் நேர நிழலாய்
தொடர்ந்து வந்த
தொடர் வண்டி நிழல்கள்
நடைமேடையில்
பாதங்கள் பட
கண்களில் தெரியவில்லை
நினைவில் தெரிகிறது
கடந்து வந்த பாதை
முன்னோக்கிச் செல்லும் ரயிலில்!
ரயில் குழந்தை | rayil kulanthai
 |
| Rayil kulanthai |
ஜன்னலோர இருக்கையில்
இன்பமாய் நான் அமர்ந்திருக்க
இரவு நேர குளிர் காற்று
செவியோரம் ஏதோ சொல்ல
மொழி பெயர்க்கத் தெரியாமல்
சுகம் காண்கிறது என் உள்ளம்.
ஆம்!
குழந்தையின் மழலைப் பேச்சு
சில நேரங்களில் புரிவதில்லை!
ஹாய் இன்று சண்டே
ஹாய் இன்று சண்டே ...
பணி செய்த பழைய வாரம்
பறந்து போய் புதியதோர்
வாரம் பூக்கும் நாள் ...
தூக்கம் போகுமுன்
தூங்கி எழ வேண்டுமே என்ற
ஏக்கம் இல்லை ...
குளியல் இல்லை
பேருந்து தாமதம் ,
போக்குவரத்து நெரிசல் ,
ஓடும் நேரம்
ஒன்றுமே தேவை இல்லை ...
பணி இல்லை....
கணிப்பொறியை
கண் துஞ்ச பார்க்க வேண்டிய
கடமை இல்லை ....
மின் அஞ்சலுக்கு
மாற்றஞ்சல் அனுப்பும்
தேவை இல்லை ...
கைபேசி அழைப்பில்
கத்தி பேசும்
கண்ணிய அதிகாரி பற்றிய
கவலை இல்லை .
முழுவதும் தூங்கவேண்டும் என்ற
முடிவு படி படுத்தால் கூட
விழி மூடிட முடியவில்லை
வேலை நாள்களில்
நடை பயணம் செல்லும் நிமிடங்கள்
விடுமுறை நாளென்றால்
விருடென்று ஓடுவதை
நம்பவே முடியவில்லை .
மாலை யான பின்னும்
மகிழ்ச்சி எனபது
மருந்துக்கு கூட தோன்ற வில்லை ..
இரவு வந்ததும் ..
அடுத்த நாள்
பணியை பற்றி
அடிக்கடி எண்ணி எண்ணி ..
தூக்கமே வரவில்லை ...
ஹாய்.......
இன்று.......
சண்டே .......
மழை குழந்தையை தா
ஏ மேகமே !
பகலவனின் பார்வை
கொடூரத்தால் பலனின்றி போனாய் !
தன் குளிர் காதலியோடு
சண்டையிட்டு வெப்பத்தை தழுவி
வியர்வையை பரிசளிக்கும்
தென்றல் காற்றிடம்
நேரம் கடன் வாங்கி
தேசம் எங்கும் பயணித்து பார் !
வெள்ளை கூந்தலாய்
அருவி வழிந்தோடிய மலைகள் ...
கூந்தல் இழந்த பருவபெண்ணாய்..
அழகு இழந்து இருப்பதை பார் !
மாலை வான நட்சதிரமாய்
பூக்கள் குலுங்கிய சோலைகள்..
பாலை தேசமாய் படர்ந்திருக்கும்
நிலையை பார் !
நீராடிய பெண்ணின்
முகத்தில் நீர்த்துளியாய்
பனி படர்ந்த புல்வெளிகள்
பாழ் பட்டிருக்கும் சோகம் பார் ...
நஞ்சையும் புஞ்சையும்
விளைந்த நிலங்கள் எல்லாம்
செருப்பின்றி நடந்த பாதமாய்
வெடித்து கிடப்பதை பார் !
மீன்கள் துள்ளிய நீர்நிலைகள்
தன் தாகம் தீர்க்க நீரின்றி
தவிப்பதை பார்...
நிலைமை பார்த்த பின் ...
உன் கடல் காதலியோடு
வான வீதியில் சரசமாடி
மழை குழந்தையை தா !
மண்ணின் மகிழ்ச்சிக்காக !
சினிமாவின் மறுபக்கம் | cinema marupakkam
பல பாடல் வரிகளில்
கவிதை இல்லை
கற்பனையும் இல்லை
கலாச்சார சீரழிவு
தெளிவாகத் தெரிகிறது.
சில நகைச்சுவை வசனங்களில்
சிந்தனை இல்லை.
இரட்டை அர்த்தங்களுக்கு
விதி விலக்கு இல்லை.
இங்கே அவமானம்
பெண்மைக்கு சமர்ப்பணம்.
ஒவ்வொரு பாடலும்
பிரதிபலிக்கிறது
வாலிப பருவத்தின்
புட்டி பால் மது என்று!
ஒளியும் ஒலியும்
ஒழுங்காய் அமையவில்லை
ஒழுக்கம் கெட்டுப் போகிறது.
எங்கள் சினிமாவில்....
பருவக் கோளாறு...
படிப்பை முடிக்காமல்
சிந்தனை தெளிவில்லாமல்
பண்பாடு அறியாமல்
பணம் சம்பாதிக்காமல்
செலவழிக்க தவறாமல்
சரியான வயதை எட்டாமல்
இவர்களுக்கு மட்டும்
வந்து விடுகிறது காதல்!
பிஞ்சிலே சில காய்கள்
வெம்பி பழுப்பது உண்டு.
இவர்களுக்கு எப்பொழுதுமே
அக்கினி கோடை காலம்தான்!
தாகம் தணிந்த மயக்கம்
 |
| Kuppai thotti |
குப்பைத் தொட்டியில்
குழந்தையாய்...
சதை கொண்ட ஏக்கங்கள்
கட்டிலில்
தாகம் தணிந்த மயக்கம்
குப்பைத் தொட்டியில்!
பத்து மாத பாரம் தாங்காமல்
தூக்கி எறிந்தாயோ
சுமைகள் உனக்கு சுகம் தானே!
என் அழுகை குரல்
கண்காட்சி ஒன்றை ஏற்படுத்த
மாந்தர்கள் கூடி நின்று
உன்னை அழுக்காய் விமர்சிப்பார்களே!
ஐயோ அம்மா
நான் என்ன செய்வேன்
குப்பையில் கிடந்ததால்
அறிவில்லா மாந்தர் என்னை
அழுக்காய் பார்ப்பார்களே!
குப்பைத் தொட்டியில் குமுறல்கள்
என் தேசத்து கீதங்கள்
என் நினைவுச் சின்னமாய்
என் அகத்தினிலே பதிந்திருக்கும்
என் தேசத்து குப்பைத் தொட்டி!
என் தேசத்து ஒரு நாள் தொட்டில்!
காலை நாளிதழ் பார்த்து
உன் வேதனை நிம்மதி அடைகிறது
குப்பைத் தொட்டியில்
பச்சிளங் குழந்தை மீட்பு!
பேசிய கண்கள்
நீ பேசும் வார்த்தைகள்
என் செவிகளுக்கு எட்டவில்லை
கண்களுக்கு எட்டியது.
நீ கண்களால் பேசுவதால்!
பூக்களின் ராணி மல்லிகை | jasmine flower kavithai --
 |
| Mallikai |
மல்லிகைப் பூவின்
மணத்தை தென்றலும்
இரவல் வாங்கி உலா வருகிறது.
மல்லிகைப் பூவிடம் கடன் பட்ட தென்றல்!
வாலிப வயதில்தான் புரிந்தது
காலை வேளையில் மலராமல்
அந்தி வேலை ஏன் மலருகிறாய் என்று!
உன் மணம் கண்டுதான்
இரவுகள் உனக்கு பட்டம் அளித்திருக்கிறது
காமத்தின் தலைவன் மல்லிகை என்று!
ஆடை அணியாமல்
அளவற்ற்ற பூக்கள் இருந்தாலும் - என்
அகம் ரசிப்பது என்னவோ உன்னைத்தான்!
உன் அழகினை ரசிக்க
மாலை நேர சூரியன்
மேற்கில் உதிக்க ஆசைபடுகிறான்.
உன்னை காதல் செய்ய
ரோஜாவும் ஆசை கொண்டதால்
உன்னோடு சேர்ந்து
நூலில் கோர்க்கப்படுகிறான்.
பூவோடு சேர்ந்து நாறும் மணக்கும்
பழமொழி இது
பழமை மாறவில்லை - மல்லிகையினால்!
பொறாமையில் சிவந்தது ரோஜாக்கள்.
உன் அழகை ரசிக்க
இரவெல்லாம் விழித்துக் கொண்டே
அந்தரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கின்றான்
விண்ணுலக நிலவு.
மல்லிகைப் பூவை ரசிக்க
மணம் நுகர
விண்ணைத் தாண்டி
வந்தாலும் வரும் - இந்த
விண்ணுலக நிலவு!
நிலவிடமிருந்து ஒளி வாங்கி
நிகரில்லா பெருமை சேர்க்கிறாய்.
உன்னை வீழ்த்த ஒரு பூ
உலகினில் இல்லை.
பூக்களின் ராணி மல்லிகையே!
காதல் கடிதம் | kaathal kaditham
பெயர் தெரியாத
என் சிறகுகள் இல்லா தேவதைக்கு...
அழகின் எல்லை எதுவரை என்று
நான் ஆராய்ந்த பொழுதுதான்
உன்னை முதலில் கண்டேன்!
அழகு என்னும் அளவுகோலின்
ஆரம்பமும் சரி!
உச்சமும் சரி!
நீயே! நீ மட்டும்தான் பெண்ணே!
மன நிம்மதி தேடி
ஆலயம் செல்கிறேன் - உன்னை
முதலில் சந்தித்த பூங்காவிற்கு.
முதல் சந்திப்பு
அத்தனை புனிதமானது.
உனது வெள்ளிக் கொலுசுகள்
என்றைக்குப் பேசும் என்று
எதிர்பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறேன்.
அனால் உனது நினைவுகள்
பேசாத அழகிய சிலையாய்!
மௌனம் களைவாய் அன்பே!
பசுமை சோலைத் தேடும்
பாலைவன மணல்களாய் - உனது
பதிலைத் தேடும் என் காதல் ஆசைகள்!
கானல் நீராய் வர வேண்டாம்.
மலைச் சாரலாய் வந்து விடு.
என் தாகம் தனித்து விடு அன்பே!
எட்டா தூரத்தில் அமைந்த
விண்வெளி கூட
பூமியை காதல் செய்கிறது.
பூங்காவில் எட்டிய தூரத்தில்
நீயும் நானும்.
நீ ஒருமுறை கூட
பூச்சூடி பார்த்ததில்லை.
நாம் தினமும்
வந்து போகும் பூங்காவில்
உன் கூந்தலேற
ஒற்றைக் காலில்
தவம் செய்யும்
பூக்களைப் பார்த்தாயா?
ஒரே ஒரு முறை மட்டுமாவது
பூச்சூடி விடு.
பிறந்த பூக்களுக்கு வாழ்வு அளித்து
சிறகுகள் இல்லா தேவதை
என்பதை நிருபித்து விடு.
உன் பெயர் கூட தெரியாமல்
உன்னை காதல் செய்யும் நான்
உனக்கு வைத்த பெயர் என்ன தெரியுமா?
சிறகுகள் இல்லா தேவதை.
உன் பெயர் மட்டும் தெரிந்து இருந்தால்
எனது கவிதையின் அனைத்து வரிகளிலும்
எதுகை மோனையாக
உனது பெயரே அமைந்திருக்கும்.
உன் இதழ்கள் பேசும் வார்த்தையை விட
உன் காதணிகள் பேசும் கவிதை
மிக மிக அருமை.
ரசிக்க முடியாமல்
உன் பாதழகில் மயங்கிக் கிடக்கிறது
வெள்ளிக் கொலுசுகள்.
வானத்தில் ஆயிரம் ஆயிரமாய்
நட்சத்திரங்கள் பூத்திருந்தாலும்
நட்சத்திரங்களின் ராணியாக இருக்கும்
ஒற்றை நிலா நீதான் பெண்ணே!
தேய்பிறை என்பதையே அறியாத
உன் அழகைக் கண்டு
தினமும் வியக்கத்தான் செய்கிறேன்!
பல அதிசயங்கள் உன்னில் அடக்கம்.
உன்னை அழகாக்கிய பத்து மாதங்கள்
பூமியிலே தங்கிய நிலா
சிறகுகள் இல்லா தேவதை
இன்னும் பல.....
வலியை தாங்கிய உளியாக நானும்
செதுக்கப்பட்ட சிற்பமாக நீயும்
செதுக்கிய சிற்பியாக
நாம் வந்து அமரும் பூங்கா!
என் இதயம் துடிக்க வேண்டும்
அதுவும் உனக்காக மட்டும்.
உன் இதயதில் இடம் ஒன்றை
கொடுத்து விடு பெண்ணே!
எழுதி முடிக்கவும் மை தீர்ந்தது.
முற்றுப்புள்ளி இடவில்லை.
காற்புள்ளியோ(,)
அரைபுள்ளியோ (;)
உனது விழியோரம்
மை தேடி வைத்து விடு!
புள்ளி வைத்தக் கோலங்களாய்
ஒவ்வொரு வரியும் மாறி விடும்.
தொடர வேண்டும் - இனி
இது நமது புனிதப் பயணமாக!
நீ சம்மதம் தெரிவித்தால்
காதல் தூதுவனாக
சிகப்பு ரோஜாவை அனுப்புகிறேன்.
என்றும் உன் அன்புடன்
வெளி நாடு வாழ் "இந்தியனாக"...
 |
| Velinaadu val indian |
திரை கடல் ஓடி திரவியம் தேடும் இவன்
வரும் முன் மறப்பதில்லை
வாசனை திரவியம் வாங்குவதற்கு!
பாஸ்போட் விசா எதுவும் இல்லாமல்
இவன் கனவும் கடல் தாண்டி வருகிறது
பிறந்த மண் தேடி!
மண் வாசனை என்றால்
என்னவென்று இவனிடம் கேட்டுப் பார்.
மனம் திறந்து மணமாக பேசுவான்!
தமிழ் நாட்டின் விழாக்கள்
இவன் அறைத் தொலைக்காட்சியில்
தெளிவாகத்தான் தெரிகிறது!
கைபேசியின் அலைகளுக்குள்
இவன் சொந்தங்களின் குரல்கள்
முகம் காட்டி மறைகின்றன!
கடல் தாண்டி இருப்பதால்
இவன் சிந்தும் வேதனைக் கண்ணீர்
இந்திய எல்லையைக் கூட
தொடுவதில்லை.
சொர்க்கமே என்றாலும்
அது நம் ஊரைப் போல் வருமா
பாடலை பல முறை கேட்டிருப்பான்.
பரவசம் அடைந்திருப்பான்.
பாட்டு முடியும் வரை
பகல் கனவும் கண்டிருப்பான்!
வியர்வைத் துளியாய் மாறிய
தினாரும் ரியாலும்
இந்திய ரூபாயாக மாறும் போது
மணம் வீசத்தான் செய்கிறது.
தோற்றுப்போன மல்லிகை மணம்
துயரம் தாங்கி
ஒற்றை காலில்
மௌனம் சாதிக்கிறது.
வேற்றுமையில் ஒற்றுமை
துணைக் கண்டமாக
இவன் தங்கும் அறை.
கடல் நாடு தாண்டி வாழ்ந்தாலும்
வெளி நாடு வாழ் "இந்தியனாக".
தென்றல்...
 |
| Thendral |
தலை குனிந்து நிற்கும் நெற்கதிரை
தட்டி எழுப்பிச் செல்கிறது
இந்த தென்றல்!
கழனியில் உழைத்த
உழவனின் வியர்வை
சூரியனைக் கண்ட பனித்துளியாய்!
கரைந்து விடச் செய்கிறது
இந்த தென்றல்!
இன்று மலர்ந்தப் பூக்களுக்கும்
நாளை மலரப் போகும் மொட்டுகளுக்கும்
வாழ்த்துச் சொல்லி
வருடிச் செல்கிறது.
இந்த தென்றல்!
சாதி மதம் கடந்து
நானும் வருகிறேன்
தேகங்களை வருடுகிறேன்
இதயங்களைத் திருடுகிறேன்.
பல இதயங்களைத் திருடிய
இவன் இயற்கையின்
செல்லக் குழந்தை!
பிரசவ வலிக்குப் பயந்த நான்...
பெண்மையை உயர்த்திப் பேச
என்னை நானே
தாழ்த்திக் கொண்டதும் உண்டு.
பிரசவ வலிக்குப் பயந்த நான்
ஆண் மகனாக பிறந்தேன்.
ஓரப் பார்வை........
 |
| Oorap paarvai |
எந்த அகராதியில் தேடியும்
கிடைக்காத அர்த்தம் அது.
ஒரே ஒரு
ஓரப் பார்வை
ஓராயிரம் பதிலைச் சொல்கிறது.
அதோ !
திரும்பி பார்த்து விட்டுச் செல்லும்
என் காதலி
என்னிடம் விட்டுச் சென்றது!
நிலவு...
அந்தரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது
அந்த எழுதப்படாத வெள்ளைக் காகிதம்
தலைப்பு மட்டும் கொடுத்து விட்டார்கள்
நிலவு என்று.
தமிழீழம்....
 |
| Tamil eelam |
கற்பனையின் அன்னையாம்
கவிதை தலைக் குனிய
எனது எழுத்தில்
உண்மை வரிகள் வெளிப்படுகிறது.
கற்பனைக்கு வேலை இல்லை
தமிழீழத்தை நினைத்து
கவிதை எழுதும் பொழுது.
இது எங்கள் சென்னை...
 |
| Enkal Chennai |
காற்றில் பறக்க விட்ட விதிகள்
பேருந்துப் புகையோடு பறந்த
பேருந்துப் புகையோடு பறந்த
சிகரெட் புகை
இது எங்கள் சென்னை.
அலுவலகத்தை நோக்கி
ஊதியத்தை எதிர்பார்த்து
பழுதடைந்த பேருந்தில்
எங்கள் பயணம்.
இது எங்கள் சென்னை.
சென்னைக்கே உரித்தான
கெட்ட வார்த்தை அது
இது வாய்மொழி இலக்கியமா?
இல்லை செவிவழி இலக்கியமா?
சந்தோசம் கோபம்
இந்த இரண்டின் முழக்கம் அது!
இது எங்கள் சென்னை.
மஞ்சள் பை அது
மாடிகள் பல கட்டும்
உழைப்புக்கு உயர்வு
இது எங்கள் சென்னை.
மகிழூந்து வைத்து
சுட்டெரிக்கும் வெயிலை
மேலும் சூடாக்குவோம்.
இது எங்கள் சென்னை!
பாதங்கள் இரண்டும்
சாலையில் பதியாமல்
இரு சக்கர வாகனத்தில்
நான் வீடு சென்றால்
பெரிய சாதனை.
வாகன நெரிசல்
எங்கள் சாலையின் தனித்துவம்.
இது எங்கள் சென்னை!
அகத்தின் அழகு
முகத்தில் தெரியுமாம்.
எங்கள் சென்னையின் அழகு
கூவம் ஆற்றில் தெரியும்.
இது எங்கள் சென்னை!
அழகான மெரினா மணல் அது
உருண்டாலும்
புரண்டாலும்
அழுக்கு ஒட்டாது.
காதல் பெயரைச் சொல்லி
அழுக்கு இதயங்கள்
அதன் மேல் அமர்ந்து இருக்கும்.
சுற்றுலா வந்த கிராமத்துப் பறவை
அதிசயமாய் பார்க்கும்.
இது எங்கள் சென்னை!
நிறைகள் சில
குறைகள் பல
இருந்தாலும் கூறிக் கொள்வோம்.
இது எங்கள் சிங்காரச் சென்னை!
சிங்காரச் சென்னை
உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது!
காகிதத்தைச் சேமிப்போம்!....
 |
| Kaakitham |
பணத்தை வெளியேத் தள்ளிய
தானியங்கி காசாளும் இயந்திரம்
என்னிடம் சொன்னது
காகிதத்தைச் சேமிப்போம்!
வீழ்ந்து விடுவதில்லை..
 |
| Veelnthu Viduvathillai |
வீழ்ந்து விடுவதில்லை.
விட்டுக் கொடுத்துப் போகும்
என் காதலியால்!
அசை போடும் உன் நினைவுகள்..........
 |
| Ninaivukal |
அசை போடும் உன் நினைவுகள்
இன்று வரை ஜீரணம் ஆகவில்லை
ஆறடி குழியில் சேர்ந்த பின்னும்.
தாய்மை...
 |
| Thaaimai |
ஆண் மகனும்
தாய்மை அடைகிறான்.
அவன் நட்ட விதைகள்
மண்ணைத் துளைத்து
வெளி வரும் பொழுது!
கோடை கால பறவை
 |
| Paravai kavithai |
நீர் தேடி அலையும்
பறவையின் மனக் குமுறல் இதோ...
வீதி உலா நானும் வருகிறேன்
வானின் வழியாக
தாகம் தணிக்க
நீர் தேடி அலைகிறேன்...
கானல் நீரைக் கண்டு
ஏமாற்றம் அடைகிறேன்.
வீதி உலா நானும் வருகிறேன்...
கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை
பசுமை தெரியவில்லை.
பண முதலைகளின்
நில அளவுக் கல்.
சாரை சாரையாய்.
வீதி உலா நானும் வருகிறேன்...
பறி போன விளை நிலம் அது.
வில்லங்கச் சான்றிதழ் கேட்டு
வீதியில் போராடுகிறான்
விவசாயி ஒருவன்.
நேற்று வரை
என் தாகம் தணித்த
கடவுள் அவன்.
வீதி உலா நானும் வருகிறேன்...
இதயத் துடிப்பு அதிகமாக
இளைப்பார இடம் தேடுகிறேன்.
புல்வெளி கூட இல்லாத இடத்தில்
மரங்களை நான் எங்கே தேடுவது ?
வீதி உலா நானும் வருகிறேன்...
எனது சிறகுகள்
வலிக்க மட்டுமா செய்கிறது
கனக்கவும் செய்கிறது.
இருந்தாலும் தொடர்கிறேன்
தாகம் தணிக்கும் நீர் தேடி.
வீதி உலா நானும் வருகிறேன்...
உடலில் உயிர் இருக்க வேண்டி
உங்கள் வீட்டு மாடி தேடி வருகிறேன்..
குவளையில் தண்ணீர் வைத்திடு தாயே!
எனது வீதி உலாவை
இனிதாய் நிறைவு செய்(தாயே)!!!.
காலண்டர்...
 |
| Calendar kavithai |
காலம் என்னும் காலண்டர்
தினமும் ஒரு கிழமையை
உதிர்க்கிறது.
காகிதப் பூக்கள் என்பதால்
வண்டுகளும் சீண்டவில்லை.
தென்றலும் வருடவில்லை.
மானுடனின் வியாபாரப் புத்தி
உன்னையும் விட்டு வைக்கவில்லை.
விளம்பரத்தை உன்னில் பதித்தான்.
விளம்பரம் மட்டும் தானா?
சாதி, மதம் , கட்சி ........
உழைப்பும்
உணர்வுகளும்
சிந்தனைகளும்
தீர்மானிக்கதக் காலத்தை
ராசி பலன் சொல்லிற்று.
கன்னி ராசிக்கு
இன்று உற்சாகமாம் !
மூடப்பட வேண்டிய மூடநம்பிக்கைகள்
மூடப்படாமல் இருக்கிறது உன்னுள்.
எமகண்டம் முதல் சூலம் வரை.
நீ என்ன செய்வாய் ?
சாஸ்திரங்கள் உன் தோழன் ஆயிற்றே!
சூலம் - கிழக்கு ....
உனக்கு மட்டும்
இது விதி விலக்கு.
கடிகாரம் என்ற பெயரில்
உன் தமையனும் அங்கே
தொங்க விடப்பட்டிருக்கிறான்.
சுவரில் தொங்கிக் கொண்டே
மானுடர்களின் வாழ்க்கையை
நொடிக் கணக்கிலும்
நாள் கணக்கிலும்
ஆட்டுவிப்பது
உங்களுக்குக் கை வந்த கலை.
அமைதியாக மின் விசிறி காற்றில்
முனு முனுக்கும் நீ
என் காதலியின்
முனு முனுக்குக்கு இணைதான்.
காலத்தை உணர்த்துபவன்
என்பதால்தான் என்னவோ
உனக்கு மட்டும் விதி விலக்கு.
காலம் தாழ்த்திக்
காலையில் கிழிக்கப்படுகிறாய்.
இழந்த காலமும்
இழந்த உயிரும்
திரும்ப வராது
வருடத்தின் முதல் இதழிலும்
காலம் பொன் போன்றது
கடமை கண் போன்றது
உன் கடைசி இதழிலும்
எழுதப்பட வேண்டிய
மானுட வாசகங்கள்!
இதற்கு குழுசேர்:
இடுகைகள் (Atom)